Helena Nisztuk
Mały Poradnik w Sprawach Wynalazczości i Racjonalizacji dla Przedsiębiorstw

     
 
III. Obowiązki przedsiębiorcy w stosunku do
twórców projektów wynalazczych
Zanim przytoczę zapisy ustawowe, to chcę poinformować, że „Ten, komu inna osoba (np. pracodawca) bezpodstawnie zabrania podejmowania lub prowadzenia działalności racjonalizatorskiej albo ją utrudnia w sposób prowadzący do naruszenia dóbr osobistych, może skorzystać ze środków prawnych, jakie kodeks cywilny ustanawia do ochrony tych dóbr”24 Tak, więc innowatorom służy prawo do prowadzenie swojej pracy nad swoimi innowacyjnymi projektami, a takimi przecież są projekty wynalazcze.
Nie oznacza to jednak, że ta działalność ma być ważniejsza od innych działań i może być wykonywana bez jakichkolwiek ograniczeń, szczególnie w układzie pracownik – pracodawca. Pracodawca, bowiem może wymagać, w pierwszej kolejności, wykonania zadań wynikających z umowy o pracę i zakresu obowiązków. Działalność innowacyjna również nie może naruszać obowiązujących w przedsiębiorstwie regulaminów i porządku pracy a także zasad współżycia społecznego.
Twórca projektu wynalazczego, w prawie ochrony własności przemysłowej, jako swoje uprawnienia ma zapisane prawa sformułowane tak:
„Na warunkach określonych w ustawie twórcy wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego oraz topografii układu scalonego przysługuje:
1) uzyskanie patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji;
2) wynagrodzenia

24 „Racjonalizacja w zakładzie pracy”, Andrzej Szewc, PARP, Warszawa 2007, str.84 i 85
   3) wymieniania go jako twórcy w opisach, rejestrach.
Twórca projektu racjonalizatorskiego przyjętego przez przedsiębiorcę do wykorzystania ma prawo do wynagrodzenia określonego w regulaminie (..) obowiązującym w dniu zgłoszenia projektu, chyba, że wydany później regulamin jest dla twórcy korzystniejszy. Przepisy te (..) stosuje się także do współtwórcy”25
Przejdźmy, więc do omówienia uprawnień wymienionych w cytowanym przepisie. Przyjmując zgłoszenie, w którym twórca lub współtwórca zaznaczył, że jego zdaniem, zgłoszone rozwiązanie nadaje się do ochrony patentowej, przyjmujący przedsiębiorca powinien się do tego ustosunkować.
Jeśli stwierdzi, że zgadza się z propozycją zgłaszającego a w wydanej decyzji tego faktu nie ujawni, ale dokona zgłoszenia w celu uzyskania ochrony sprawę będzie można uznać za załatwioną. Bardziej skomplikowaną okazuje się być sytuacja, gdy przedsiębiorca nie zgadza się z oświadczeniem zgłaszającego lub zgadza się, ale z innych powodów nie jest wcale zainteresowany ochroną patentową rzeczonego rozwiązania. W wydanej przez siebie decyzji musi uzasadnić swoje stanowisko a więc wyjaśnić formalne i merytoryczne podstawy swego stanowiska. Bowiem odmowa ubiegania się o ochronę, otwiera drogę twórcy do zgłoszenia swego rozwiązania do ochrony. Występując z informacjami o projekcie racjonalizatorskim, przedsiębiorca musi wskazać jego autora. Nie można pomijać milczeniem nazwiska twórcy czy też współtwórców. Do-

25 Dz.U. z 2003 nr 119 poz. 1117 - Art.8
 
 

40
 
 
 

41
 
<- poprzednia strona następna strona ->  

.

Książka:
Mały Poradnik w Sprawach Wynalazczości i Racjonalizacji
dla Przedsiębiorstw

Autor:
Helena Nisztuk

Mały Poradnik w Sprawach Wynalazczości i Racjonalizacji dla Przedsiębiorstw

pobierz książkę w pdf

 




Projekt Współfinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.