PATENT NA WYNALAZEK / autor: Adam Bogacz

Przez uzyskanie patentu, podmiot uprawniony uzyskuje prawo wyłączne do korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy na określonym obszarze i w określonym czasie. Na terenie Polski czas ochrony patentowej wynosi 20 lat. Okres ten liczony jest od daty zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym. Uprawniony z patentu na wynalazek może zakazać osobie trzeciej, nie mającej jego zgody korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy. Pod pojęciem korzystania z wynalazku, należy rozumieć
wytwarzanie, używanie, oferowanie, wprowadzanie do obrotu lub importowanie produktów wytworzonych według wynalazku, albo wykorzystywanie sposobu będącego przedmiotem wynalazku. Jeżeli patent udzielony jest na wynalazek dotyczący sposobu wytwarzania, to ochrona prawna rozciągnięta jest także na wytwory uzyskane bezpośrednio tym sposobem. Zakres prawa do patentu określają zastrzeżenia patentowe, natomiast opis wynalazku
i rysunki służą do wykładni tych zastrzeżeń.
Urząd Patentowy wyda decyzję o udzieleniu patentu, o ile nie stwierdzi braku ustawowych warunków do uzyskania prawa wyłącznego. Warunki do uzyskania patentu na wynalazek określone w ustawie Prawo własności przemysłowej to:
• techniczny charakter rozwiązania zgłaszanego do ochrony, co oznacza wykluczenie
z ubiegania się o ochronę rozwiązań o charakterze administracyjnym, ekonomicznym, organizacyjnym tj. takich których nie można przedstawić przy użyciu środków technicznych. Zgłaszane rozwiązanie musi dotyczyć problemu technicznego i wnosić wkład techniczny w daną dziedzinę,
• pozostawanie rozwiązania w kręgu wytworów uważanych za wynalazki i nie wyłączonych spod ochrony patentowej. Nie uważa się za wynalazki zgodnie z ustawą odkryć, teorii naukowych i metod matematycznych; wytworów charakterze jedynie estetycznym; planów, zasad i metod dotyczących działalności umysłowej; wytworów, których niemożliwość wykorzystania może być wykazana w świetle powszechnie przyjętych i znanych zasad nauki; programów do maszyn cyfrowych; przedstawienia informacji. Wyłączeniu spod ochrony patentowej podlegają wynalazki, których wykorzystanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami; odmiany roślin lub rasy zwierząt, oraz czysto biologiczne sposoby hodowli roślin
i zwierząt; sposoby leczenia ludzi i zwierząt, oaz sposoby diagnostyki,
• nowość rozwiązania. Jest spełniona wówczas, gdy zgłaszany wynalazek nie jest częścią stanu techniki. Przez stan techniki rozumie się wszelkie rozwiązania techniczne udostępnione przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu (najczęściej jest to data zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym) w formie pisemnego lub ustnego opisu, albo przez stosowanie, wystawienie na wystawie lub też ujawnienie w inny sposób,
• posiadanie poziomu wynalazczego. Warunek ten dla wynalazku jest spełniony, jeżeli zgłaszane rozwiązanie nie wynika dla znawcy w sposób oczywisty ze stanu techniki. Dojście do wniosku przeciwnego oznacza, że rozwiązanie nie wykracza poza zwykły postęp techniczny, a tym samym nie zawiera w sobie ładunku twórczego, który dla znawcy byłby zaskoczeniem,
• możliwość przemysłowego wykorzystania rozwiązania. Wymóg ten jest spełniony, jeżeli rozwiązanie jest użyteczne i może być wykorzystywane w sposób powtarzalny w sferze przemysłowej rozumianej szeroko. Warunku tego nie spełniają w zasadzie rozwiązania wykorzystywane w sferze prywatnej, osobistej.
Zasadą jest, że podmiotem uprawnionym do uzyskania patentu na wynalazek jest twórca. Patent przysługuje przedsiębiorcy w sytuacji, gdy wynalazek powstał-został dokonany
w wyniku wykonywania przez twórcę obowiązków ze stosunku pracy, albo realizacji innej mowy, a także wówczas, gdy wynalazek został dokonany wprawdzie poza zakresem obowiązków wynikających ze stosunku pracy, ale przy pomocy przedsiębiorcy.

Formy ochrony - powrót

.

Innowacyjna Gospodarka


Projekt Współfinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.