ZNAK TOWAROWY / autor: Adam Bogacz

Znak towarowy to oznaczenie, które służy do odróżniania towarów lub usług przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw.
Ze względu na przeznaczenie znaku można wyróżnić:
• oznaczenia indywidualizujące, przeznaczone do odróżniania towarów (znaki towarowe),
• oznaczenia indywidualizujące, przeznaczone do odróżniania usług (znak usługowy),
• znaczenia indywidualizujące, przeznaczone do odróżniania firm (znak firmowy –logo).
Ze względu na sposób wykorzystania znaku w obrocie można wyróżnić:
• znak towarowy indywidualny-przeznaczony do używania przez jednego przedsiębiorcę, osobę fizyczną i ewentualnie ich licencjobiorców,
• znak towarowy indywidualny, na który zostało udzielone wspólne prawo ochronne
– przeznaczony do równoczesnego używania przez kilku przedsiębiorców. Zasady używania znaku wspólnego określa regulamin używania znaku przyjęty przez przedsiębiorców,
• wspólny znak towarowy – przeznaczony do używania przez organizację posiadającą osobowość prawną, która została powołana do reprezentowania interesów przedsiębiorców w niej zrzeszonych,
• wspólny znak towarowy gwarancyjny – przeznaczony do używania przez przedsiębiorców stosujących się do zasad ustalonych w regulaminie znaku przyjętym przez organizację posiadającą osobowość prawną, na której rzecz znak ten został zarejestrowany. Przedsiębiorcy używający wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego podlegają kontroli organizacji w zakresie przestrzegania regulaminu znaku. Organizacja na rzecz, której został on zarejestrowany nie może go używać.
Ze względu na postrzeganie znaku przez odbiorców i jego znajomość można wyróżnić:
• znak towarowy powszechnie znany tzw. notoryjny,
• znak towarowy renomowany, symbolizujący określoną jakość i cieszący się uznaniem nabywców towarów opatrzonych tym znakiem,
• znak towarowy sławny, który jest powszechnie znany i jest jednocześnie znakiem renomowanym.
Definicję ustawową znaku towarowego zawiera art.120 ust1.ustawy Prawo własności przemysłowej. Znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić
w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżniania towarów (lub usług) innego przedsiębiorstwa. Najczęściej znaki towarowe przybierają formę słowną, słowno-graficzną lub graficzną. Dwie ostatnie formy zawierają zarówno elementy słowne, jak
i graficzne (rysunki, ornamenty). W obrocie spotykane są również znaki przestrzenne (formy towaru lub opakowania), dźwiękowe (melodie, inne sygnały dźwiękowe), przestrzenno-słowno-graficzne, przestrzenno-graficzne oraz kompozycje kolorystyczne.
Przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej nie zawierają zamkniętego katalogu oznaczeń, które mogą zostać zarejestrowane jako znaki towarowe. Istotnym jest, aby oznaczenia takie miały charakter odróżniający i mogły być przedstawione w sposób graficzny.
Znaki towarowe podlegają ochronie prawnej. Uzyskanie ochrony na terenie Rzeczypospolitej możliwe jest w trybie krajowym, regionalnym lub międzynarodowym. Ochrona w trybie krajowym wymaga zgłoszenia znaku do Urzędu Patentowego. Ochronę prawną uzyskuje poprzez uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy (prawa
z rejestracji). Okres ochrony znaku jest różny w poszczególnych krajach. W Polsce prawo ochronne trwa 10 lat od daty dokonania zgłoszenia i może być bez ograniczeń przedłużane na kolejne 10 letnie okresy. Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej.
W ustawie Prawo własności przemysłowej w art. od 129 do 135 szczegółowo określone zostało, na jakiego typu oznaczenia nie udziela się prawa ochronnego. Dotyczy to w szczególności przypadku, gdy zgłoszone oznaczenie nie może być znakiem towarowym lub nie posiada dostatecznych znamion odróżniających. Powołane przepisy zakazują między innymi udzielania praw ochronnych na oznaczenia rodzajowe lub znaki opisowe.

 

Formy ochrony - powrót

.

Innowacyjna Gospodarka


Projekt Współfinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.